Dopuszczalność złożenia korekty zeznania podatkowego reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.). Prawo do skorygowania złożonego zeznania podatkowego należy do jednych z podstawowych praw podatnika. Prawo to przysługuje podatnikowi zarówno wówczas, gdy w złożonej deklaracji pomylił się na swoją korzyść, jak i na korzyść organu podatkowego.
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację (art. 81 § 1 UOrdPod).
Ponadto osoba, która była wspólnikiem spółki cywilnej w chwili rozwiązania spółki, może skorygować uprzednio złożoną deklarację wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty oraz umową spółki aktualną na dzień rozwiązania spółki.
Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.
Warunkiem skuteczności korekty dokonanej przez podatnika zgodnie z art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej nie jest jednoczesna zapłata podatku (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 kwietnia 2004 r., I SA/Łd 620/03).
Celem korekty zeznania podatkowego jest poprawienie błędu, który pojawił się w poprzednio złożonym zeznaniu. Błąd ten co do zasady może dotyczyć każdej pozycji zeznania podatkowego. Z punktu widzenia praktycznego skorygowanie deklaracji polega na ponownym, ale tym razem poprawnym jej wypełnieniu. Konieczne jest ponadto zaznaczenie, iż jest to korekta uprzednio złożonego zeznania podatkowego.
Nie w każdym przypadku przysługuje prawo do skorygowania złożonej deklaracji.
Uprawnienie do skorygowania deklaracji ulega zawieszeniu na czas trwania:
- postępowania podatkowego – w zakresie objętym tym postępowaniem;
- kontroli podatkowej – w zakresie objętym tą kontrolą.
Należy podkreślić, iż korekta deklaracji złożona w powyższych przypadkach nie wywołuje skutków prawnych. Ponadto złożenie korekty deklaracji jest dopuszczalne w zakresie, w którym nie jest ona objęta postępowaniem lub kontrolą.
Uprawnienie do skorygowania deklaracji przysługuje nadal po zakończeniu:
- kontroli podatkowej;
- postępowania podatkowego – w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.
Istotnym jest fakt, iż nie wszystkie błędy mogą być skorygowane w późniejszej deklaracji. Na podstawie bowiem art. 6 ust. 10 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.) podatnicy, którzy złożą po terminie składania deklaracji wniosek o preferencyjne zasady opodatkowania dotyczące wspólnego opodatkowania małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci, nie mają prawa do skorzystania z tego sposobu opodatkowania. Takiego sposobu opodatkowania należy dokonać w złożonej deklaracji tylko do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.
W przypadku błędu w złożonym zeznaniu podatkowym polegającym na zapłaceniu mniejszego podatku od wymaganego, podatnik obowiązany jest zapłacić odsetki podatkowe za zwłokę w płatności podatku.
Korekta deklaracji podatkowej może zostać złożona aż do momentu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie to przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
W przypadku, gdy deklaracja, która ma być skorygowana została złożona drogą elektroniczną, jej korekta może być złożona w dowolnej formie tzn. zarówno drogą elektroniczną, jak i za pośrednictwem poczty lub osobiście.
Aby możliwe było przekazanie 1% podatku na wskazany w zeznaniu podatkowym cel społeczny korekta deklaracji musi zostać złożona w ciągu 1 miesiąca od upływu terminu do złożenia tego zeznania.
Istotnym jest także fakt, iż w określonych sytuacjach urząd skarbowy ma prawo dokonać korekty złożonego przez podatnika zeznania podatkowego z urzędu. Możliwość taka dotyczy podatników, płatników i inkasentów, którzy złożyli deklarację, która zawiera błędy rachunkowe lub inne oczywiste omyłki bądź wypełnili ją niezgodnie z ustalonymi wymaganiami, jeśli zakres uchybień w deklaracji nie jest znaczący, a skutki finansowe korekty dokonanej samodzielnie przez urząd skarbowy (np. zmiana wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty, kwoty zwrotu podatku lub wysokości straty) nie przekraczają 1.000 zł.