Kancelaria Radcy Prawnego Dariusz Borys Kostyra
Zamów poradę online Zapytaj prawnika

Ustawa o zwolnieniach grupowych

02.07.2012
Witold Walkowski
Autor:
Witold Walkowski Ekspert LexVin
Aplikant Radcowski
Masz problem?
Zadaj mi pytanie
Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. Nr 90, poz. 844 z późn. zm.) potocznie nazywana jest ustawą o zwolnieniach grupowych. Ustawa ta co do zasady obowiązuje od 1 stycznia 2004 r. Wyjątkiem jest art. 15, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. Omawiana ustawa zastąpiła ustawę z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844). 
 
Ustawa o zwolnieniach grupowych wprowadziła następujące zmiany stanu prawnego:
 
  1. przepisy tej ustawy stosuje się tylko do pracodawców, którzy zatrudniają co najmniej 20 pracowników; chodzi tutaj o liczbę faktycznie zatrudnianych osób, a nie liczbę etatów;
  2. zlikwidowała przesłanki o charakterze negatywnym wypłacania odprawy w razie zwolnienia z pracy z przyczyn niedotyczących pracodawców;
  3. zmiana tytułu ustawy, który stanowi nie o rozwiązaniu z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, lecz z przyczyn niedotyczących pracowników; zgodnie z nowym tytułem przepisy ustawy będą miały zastosowanie do wszystkich przypadków, w których rozwiązania stosunków pracy, których przyczyny nie leżą po stronie pracownika
 
Podstawowe założenia stosowania ustawy o zwolnieniach grupowych
 
Do podstawowych założeń stosowania ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników należą:
 
  1. wystąpienie potrzeby zwolnienia pracowników z przyczyn ich niedotyczących; a więc chodzi tutaj o przyczyny, za które odpowiedzialność ponosi pracodawca w ramach ryzyka podmiotu zatrudniającego pracowników;
  2. pracodawca musi zatrudniać co najmniej 20 pracowników;
  3. pracodawca musi rozwiązać z pracownikami stosunek pracy w drodze wypowiedzenia lub na mocy porozumienia stron;
  4. wypowiedzenie pracownikom umów o pracę zawartych zarówno na czas nieokreślony, jak i określony;
  5. przepisów ustawy nie stosuje się w przypadku, gdy stosunek pracy uległ rozwiązani na skutek wypowiedzenia złożonego przez pracodawcę; nie ma przy tym znaczenia faktyczna przyczyna rozwiązania stosunku pracy;
  6. w porozumieniu stron rozwiązującym stosunek pracy powinno znaleźć się wskazanie przyczyn tej czynności prawnej; wskazanie tych przyczyn eliminuje ewentualne trudności dowodowe w wykazaniu faktu, iż przyczyny te nie dotyczyły pracownika.
 
Istotnym problemem pojawiającym się na tle stosowania ustawy o zwolnieniach grupowych jest kwestia, w jakim momencie pracodawca powinien zatrudniać co najmniej 20 pracowników. Nie powinno ulegać wątpliwości, iż momentem tym jest chwila złożenia pracownikowi oświadczenia woli o rozwiązaniu z nim stosunku pracy. Jeżeli jednak w zakładzie działa organizacja związkowa pracodawca musi zatrudniać co najmniej 20 pracowników w momencie, w którym rozpoczął podejmowanie pierwszych czynności zmierzających do zwolnienia pracowników. W związku z powyższym pracownikom przysługuje odprawa niezależnie od tego, czy w chwili rozwiązania stosunku pracy z konkretnym z nich liczba pracowników zatrudnianych przez pracodawcę wynosi nadal co najmniej 20 osób.
 
Kolejną kwestię nie rozstrzygniętą wprost przez przepisy ustawy stanowi pytanie, czy w przypadku, gdy w momencie wypowiadania z pracownikiem stosunku pracy pracodawca nie zatrudniał 20 pracowników, natomiast w dniu ustania tego stosunku pracodawca zatrudniał już co najmniej tyle osób to temu pracownikowi przysługuje prawo do odprawy? Na tak postawione pytanie należy odpowiedzieć jednoznacznie, iż prawo to przysługuje pracownikowi. Wynika to z ogólnych założeń ustawy o zwolnieniach grupowych. Powodem zwalniania pracowników powinna być konieczność ograniczenia z przyczyn ekonomicznych zatrudnienia. Dlatego też niedopuszczalna byłaby sytuacja, w której pracodawca mógłby w sposób zgodny z prawem wypowiedzieć stosunek pracy pracownikowi bez obowiązku wypłacenia mu odprawy, a następnie jeszcze w okresie jego wypowiedzenia przyjąć nowych pracowników. Ponadto zgodnie z art. 9 ust. 1 przedmiotowej ustawy w razie ponownego zatrudniania pracowników w tej samej grupie zawodowej pracodawca powinien zatrudnić pracownika, z którym rozwiązał stosunek pracy w ramach grupowego zwolnienia.


Tagi: pracownik, zwolnienie, pracodawca

Opinie naszych zadowolonych Klientów
    Zostaw swój komentarz
    Adres e-mail nie zostanie opublikowany
Zapytaj prawnika
Opinie klientów
Mikołaj

Jestem mile zaskoczony jakością, fachowością i krótkim czasem prowadzenia sprawy choć do tej pory współpracowałem z wieloma kancelariami i prawnikami.

  • right
Andrzej

Szczerze polecam ta kancelarie dobry kontakt, szybka odpowiedz i pełen profesjonalizm. W sądzie poszło tak jak mówił Pan Dariusz. Dziękuje.

  • left
  • right
Piotr

Cieszy mnie niezmiernie, że w tak trudnych czasach wyzysku, manipulacji i cwaniactwa jest tak profesjonalna możliwość obrony. Dziękuję panie Darku !

  • left
  • right
Darek

Jestem bardzo mile zaskoczony profesjonalnością i szybkością odpowiedzi. Poleciłem serwis znajomym, bo warto!

  • left
  • right
Michał

Bardzo fachowa i szybka pomoc, a wszystko w dobrej cenie. Jestem pełen uznania i wdzięczności dla Kancelarii LexVin za profesjonalną realizację usługi.

  • left
  • right
Karolina

Bardzo dziękuję za zajęcie się moją sprawą oraz szybkie wysłanie mi sprzeciwu. Z pewnością polecę Państwa usługi.

  • left
  • right
Joanna

Pomoc prawną otrzymałam błyskawicznie i profesjonalnie.Świetna,merytoryczna i miła obsługa. Serdecznie dziękuję.

  • left
  • right
Aneta

Bardzo dziękuję za profesjonalne i szybkie napisanie sprzeciwu. Polecam pomoc prawną Kancelarii LexVin każdemu, kto szuka profesjonalnej pomocy prawnej.

  • left
  • right
Podobne artykuły