Kancelaria Radcy Prawnego Dariusz Borys Kostyra
Zamów poradę online Zapytaj prawnika

Wydobycie kruszywa naturalnego

23.10.2012
Kwestie związane z podatkiem rolnym zostały uregulowane w Ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym. Zgodnie z art. 1 wyżej powołanej Ustawy opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.
 
Z brzmienia art. 1 Ustawy o podatku rolnym jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają wszystkie użytki rolne oraz grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych (Lz), bez względu na ich powierzchnię czy też miejsce położenia. Wszystkie użytki rolne, bez względu na to czy stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Tak więc grunt sklasyfikowany w ewidencji gruntów jako, np. R (grunt orny), położony w  środku miasta, o powierzchni 1000 m 2  nie podlega podatkowi od nieruchomości, chyba że jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. Do tej pory tylko grunty gospodarstwa rolnego (powyżej 1 ha) nie podlegały podatkowi od nieruchomości. Po wprowadzeniu zmian, każdy użytek rolny bez względu na jego powierzchnię podlega podatkowi rolnemu. 
 
O tym czy dany grunt jest użytkiem rolnym decydują zapisy w ewidencji gruntów. Podatnicy i organy podatkowe powinni zweryfikować grunty o powierzchni do 1 ha pod kątem ich oznaczeń w ewidencji gruntów.
 
Pojęcie użytków rolnych zdefiniowano w  rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Rozporządzenie to jest przepisem wykonawczym do ustawy  z dnia 17 maja 1989 r. o prawie geodezyjnym i kartograficznym (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086), zgodnie z którą dane wynikające z ewidencji gruntów powinny być podstawą m.in. do realizacji podatków. Uprawnia to do stwierdzenia, że za użytki rolne należy uznać tylko grunty wymienione w  § 68 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym użytki rolne dzielą się na: 
  1. grunty orne, oznaczone symbolem - R, 
  2. sady, oznaczone symbolem złożonym z litery S oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym założony został sad, np. S-R, S-Ł, S-Ps, 
  3. łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł, 
  4. pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps, 
  5. grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem złożonym z litery B oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym zostały wzniesione budynki, np. B-R, B-Ł, B-Ps, 
  6. grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr, 
  7. rowy, oznaczone symbolem - W. 
 
Wszystkie wyżej wymienione grunty są użytkami rolnymi i w związku z tym podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym. Przedstawione wyliczenie ma charakter zamknięty w tym sensie, że za użytki rolne można uznać jedynie grunty tam wymienione. Żaden inny grunt nie jest użytkiem rolnym, nawet wówczas, gdy posiada klasyfikację gleboznawczą gruntu. W związku z   tym, grunty oznaczone, np. Bz/R III, dr/Ps IV, E/Ps II, Tr/ R VI nie mogą być uznane za użytek rolny, przede wszystkim dlatego, że nie są wymienione w powołanym § 68 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów. 
 
Grunty niebędące użytkami rolnymi objęte są podatkiem od nieruchomości. Niektóre z nich korzystają ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na mocy art. 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84), np. użytki ekologiczne albo też na mocy uchwał rad gmin - w ten sposób zwolnione są z podatku drogi położone na gruntach gospodarstwa rolnego, np. dr-R II. Nie zmienia to jednak faktu, że podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
 
Zgodnie z  § 67 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków grunty zadrzewione i zakrzewione są jednym z rodzajów użytków gruntowych. Oznaczone są w ewidencji gruntów symbolem Lz lub w przypadku zadrzewień śródpolnych zaistniałych na gruntach objętych klasyfikacją gleboznawczą - symbolem złożonym z liter Lz oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, np. Lz-R, Lz-Ł, Lz-Ps. Te rodzaje gruntów w ustawie o podatku rolnym określone są jako „grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych” . Jeżeli zatem grunt w ewidencji gruntów jest sklasyfikowany, np. jako Lz-Ps III, to podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym, chyba że jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza. Zajęcie Lz położonego na gruntach posiadających klasyfikację gleboznawczą na działalność gospodarczą, powoduje jego opodatkowanie podatkiem od nieruchomości. Omawiany rodzaj gruntu, chociaż objęty ustawą o podatku rolnym, korzysta ze zwolnienia z tego podatku. Na mocy art. 12 ust. 1 grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych są bezterminowo zwolnione od podatku rolnego. 
 
Grunty zadrzewione i zakrzewione położone na innych gruntach niż użytki rolne (symbol Lz) podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Są one jednakże zwolnione od tego podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
 
Zgodnie z  art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych oraz lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Zajęcie na działalność gospodarczą użytków rolnych oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych, co do zasady opodatkowanych podatkiem rolnym powoduje, że są one opodatkowane podatkiem od nieruchomości. Co to znaczy grunty „zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej” ? Definicji tego pojęcia nie ma w ustawie o podatku rolnym, ani też w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych. Pojęcie to nie może być utożsamiane z  „gruntami związanymi z prowadzeniem działalności gospodarczej” , które są zdefiniowane w  art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Sam fakt posiadania gruntu przez przedsiębiorcę, co skutkuje uznaniem gruntu za związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie jest podstawą do twierdzenia, że jest to grunt zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. Grunty „zajęte” to grunty na których w rzeczywistości wykonywane są czynności składające się na prowadzenie działalności gospodarczej. Przykładem takiego rodzaju gruntu jest plac, na którym składuje się towary przeznaczone do sprzedaży. Grunt ten służy bezpośrednio prowadzeniu działalności gospodarczej przez podatnika lub innego przedsiębiorcę. 
 
U przedsiębiorcy występują zatem dwa rodzaje gruntów: grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, tj. wszystkie grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy i grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej czyli te, które są w danym momencie wykorzystywane do wykonywania czynności składających się na działalność gospodarczą. Można to odnieść do następującego przykładu. Przedsiębiorca kupił dwie działki gruntu o powierzchni 2000 m 2 każda, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów jako grunty orne szóstej klasy (RVI). Na jednej z tych działek zaczyna parkować pojazdy wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Działka ta, w części zajętej przez te pojazdy jest zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej, a przez to podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Od pozostałej części tej działki i całej drugiej działki, na której nie ma żadnej działalności, przedsiębiorca opłaca podatek rolny. Są to bowiem użytki rolne niezajęte na prowadzenie działalności gospodarczej.
 
Reasumując na chwilę obecną gminna słusznie nalicza podatek rolny, natomiast w zależności od konkretnej sytuacji tego gruntu należałoby rozważyć sprostowanie wypisu z ewidencji gruntu zgodnie z stanem faktycznym co możliwe, iż spowodowałoby zwolnienie tego gruntu z podatku rolnego.
 
Nie zrozumiałe natomiast dla mnie jest stanowisko Gminny w sprawie rzekomego bezumownego korzystania przez przedsiębiorstwo z nieruchomości. Jeżeli nawet do takiej sytuacji doszło to ewentualne roszczenie o zapłatę jest roszczeniem cywilnym i w mojej ocenie nie może być w omawianej sytuacji rozważane jako popełnienie przestępstwa.
 
Zgodnie z art. 336 Kodeksu cywilnego posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny).
 
Stan faktyczny, o którym mowa, polega na faktycznym władztwie, przez które rozumie się samą możność władania rzeczą; efektywne w sensie gospodarczym korzystanie z rzeczy (nieruchomości) nie jest konieczną przesłanką posiadania; dla istnienia posiadania bowiem nie jest konieczne rzeczywiste korzystanie z rzeczy, lecz sama możność takiego korzystania (tak SN w orz. z 3 czerwca 1966 r., III CR 108/66 , OSPiKA 10/67, poz. 234). Obiegowe stało się powiedzenie, że to, do czego mający prawo jest uprawniony, posiadacz może.
 
Zarówno posiadanie samoistne, jak i zależne może być posiadaniem bezprawnym jak i prawnym. Z posiadaniem bezprawnym mamy do czynienia gdy osoba włada rzeczą np. jak najemca, a nim nie jest.
 
W mojej ocenie nie macie Państwo przymiotu posiadacza, użytkowaliście państwo swoją część nieruchomości w żaden sposób nie ingerują w własność gminny.
 
W kwestii możliwości zwrotu podatku za lata ubiegłe należy wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nieważności przedmiotowych decyzji z względu na rażące naruszenie przepisów prawa. Zgodnie z linią orzecznictwa (aczkolwiek nie jest ona jednolita). Pojęcie rażącego naruszenia prawa jako przesłanka orzeczenia nieważności decyzji jest od dawna ugruntowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i w publicystyce prawnopodatkowej.
 
Naruszenie prawa tylko wtedy powoduje nieważność decyzji, gdy ma charakter rażący, tzn. gdy decyzja wydana została wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym, wbrew wszystkim przesłankom przepisu nadano prawa albo ich odmówiono, albo też wbrew tym przesłankom obarczono stronę obowiązkiem, albo uchylono obowiązek. Cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą.


Tagi: podatek rolny, nieruchomość

Opinie naszych zadowolonych Klientów
    Zostaw swój komentarz
    Adres e-mail nie zostanie opublikowany
Zapytaj prawnika
Opinie klientów
Mikołaj

Jestem mile zaskoczony jakością, fachowością i krótkim czasem prowadzenia sprawy choć do tej pory współpracowałem z wieloma kancelariami i prawnikami.

  • right
Andrzej

Szczerze polecam ta kancelarie dobry kontakt, szybka odpowiedz i pełen profesjonalizm. W sądzie poszło tak jak mówił Pan Dariusz. Dziękuje.

  • left
  • right
Piotr

Cieszy mnie niezmiernie, że w tak trudnych czasach wyzysku, manipulacji i cwaniactwa jest tak profesjonalna możliwość obrony. Dziękuję panie Darku !

  • left
  • right
Darek

Jestem bardzo mile zaskoczony profesjonalnością i szybkością odpowiedzi. Poleciłem serwis znajomym, bo warto!

  • left
  • right
Michał

Bardzo fachowa i szybka pomoc, a wszystko w dobrej cenie. Jestem pełen uznania i wdzięczności dla Kancelarii LexVin za profesjonalną realizację usługi.

  • left
  • right
Karolina

Bardzo dziękuję za zajęcie się moją sprawą oraz szybkie wysłanie mi sprzeciwu. Z pewnością polecę Państwa usługi.

  • left
  • right
Joanna

Pomoc prawną otrzymałam błyskawicznie i profesjonalnie.Świetna,merytoryczna i miła obsługa. Serdecznie dziękuję.

  • left
  • right
Aneta

Bardzo dziękuję za profesjonalne i szybkie napisanie sprzeciwu. Polecam pomoc prawną Kancelarii LexVin każdemu, kto szuka profesjonalnej pomocy prawnej.

  • left
  • right
Podobne artykuły