Kancelaria Radcy Prawnego Dariusz Borys Kostyra
Zamów poradę online Zapytaj prawnika

Droga wewnętrzna przepisy

05.07.2012
Zgodnie z art. 1 Ustawy o drogach publicznych drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Zgodnie natomiast z art. 8 Ustawy o drogach publicznych drogi niezaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych, w szczególności drogi w osiedlach mieszkaniowych, dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych, dojazdowe do obiektów użytkowanych przez przedsiębiorców, place przed dworcami kolejowymi, autobusowymi i portami oraz pętle autobusowe, są drogami wewnętrznymi.
 
Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.
 
Korzystanie z dróg wewnętrznych podlega regulacji prawa cywilnego, w tym przepisom o ochronie prawa własności. Dla przykładu, sprawa przywrócenia pasa drogowego drogi wewnętrznej do stanu poprzedniego - w razie jego samowolnego naruszenia - jest sprawą ze stosunków objętych prawem cywilnym (sprawą cywilną), w myśl zatem art. 2 § 1 k.p.c. właściwy do jej rozpoznania jest sąd powszechny (wyrok NSA z 17 stycznia 2002 r., II SA/Kr 2223/99 , LexPolonica nr 355077). Wynika z tego, że z dróg wewnętrznych - z zachowaniem Prawa o ruchu drogowym - może korzystać właściciel oraz każdy, kto ma jego zgodę. Zgoda właściciela drogi na korzystanie z drogi wewnętrznej może zostać wyrażona przez każde zachowanie, które w sposób dostateczny ujawnia wolę tej osoby ( art. 60 k.c.). Właściciel może dać wyraźnie do zrozumienia, że korzystanie z jego drogi wewnętrznej jest dopuszczalne, jednakże wyłącznie w sposób przez niego wskazany. Do dróg wewnętrznych w stosunkowo niewielkim zakresie odnoszą się przepisy komentowanej ustawy oraz przepisy Prawa o ruchu drogowym. Nie można jednak pominąć, że Prawo o ruchu drogowym obejmuje swymi unormowaniami ruch odbywający się nie tylko na drogach publicznych, ale także na drogach niepublicznych, znajdujących się w strefach zamieszkania i w innych miejscach, po których mogą poruszać się pojazdy (np. łąki, pola uprawne). Miejsca, do których może mieć zastosowanie art. 1 ust. 2 p.r.d., muszą być ogólnie dostępne dla ruchu pojazdów o natężeniu przynajmniej zbliżonym do natężenia właściwego dla ruchu na drogach publicznych. Ruch sporadyczny, odbywający się po drogach ogólnie niedostępnych, jest wyłączony z zakresu oddziaływania przepisów Prawa o ruchu drogowym (por. wyrok SN z 2 lutego 1998 r., III KKN 353/96, LEX nr 249165).
 
Artykuł 7 Ustawy o drogach publicznych ustala procedurę zaliczenia istniejącej drogi do dróg gminnych na podstawie trzech kryteriów. Pierwsze z nich wymaga wyjaśnienia, czy droga jest zaliczona do kategorii dróg krajowych, wojewódzkich lub powiatowych. W podobny sposób kryteria negatywne zostały ukształtowane w odniesieniu do dróg wojewódzkich i powiatowych. Drugie kryterium wykorzystuje znaczenie drogi. Drogi gminne mogą mieć jedynie znaczenie lokalne. Pojęcie „lokalne” nawiązuje do lokalnych wspólnot samorządowych tworzonych przez mieszkańców gmin. Takie znaczenie mają drogi umożliwiające przemieszczanie się między poszczególnymi miejscowościami bądź miastami w granicach gmin lub powiatów oraz łączące sąsiadujące ze sobą gminy i powiaty. Do dróg gminnych nie powinna zostać zaliczona droga łącząca miasta i miejscowości będące siedzibami organów gmin lub powiatów. Zaliczeniu do dróg gminnych, dróg odpowiadających kryteriom dróg powiatowych, ma przeciwdziałać charakteryzowanie dróg gminnych jako dróg uzupełniających istniejącą sieć dróg, służących potrzebom miejscowej ludności. Kryterium zaliczenia drogi do dróg gminnych nie stanowią warunki techniczne, jakim powinna odpowiadać droga klasy gminnej (wyrok NSA z 22 lutego 2006 r., I OSK 1381/2005 , LexPolonica nr 1214310).
 
Podobnie jak w przypadku dróg wojewódzkich i powiatowych, decyzję w przedmiocie zaliczenia podejmuje organ stanowiący jednostki samorządowej ( art. 7 ust. 2 u.d.p.). Projekt uchwały podlega zaopiniowaniu wyłącznie przez zarząd powiatu, na którego obszarze położona jest gmina. Uchwała rady gminy jest aktem prawa miejscowego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 września 2002 r., II SA/Wr 1581/2002 (LexPolonica nr 358577), stanął na stanowisku, że zaliczenie do kategorii dróg gminnych nadaje jej charakter drogi publicznej, z tego względu uchwała rady gminy podjęta w tym przedmiocie odpowiada przesłankom powszechności, ogólności i abstrakcyjności, właściwym dla aktów powszechnie obowiązujących. W podobnym kierunku wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 lipca 2002 r., II SA/Wr 1504/2000 (LexPolonica nr 358579).
 
Przy czym jak wskazał Sąd Administracyjny w Gliwicach w przypadku kiedy skarżący nie jest właścicielem terenu zajętego pod przedmiotową drogę, lecz właścicielem terenu przyległego, nie jest zarządcą dróg wewnętrznych w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o drogach publicznych. Jest oczywiste, że osoba, której nie przysługuje tytuł prawnorzeczowy do gruntu i nie wywodzi swoich uprawnień od takiego podmiotu, nie może być ani uprawniona, ani zobligowana do budowy, przebudowy, remontu, utrzymania, ochrony i oznakowania drogi jako obiektu budowlanego.
 
Reasumując powyższe rozważania prawne w mojej ocenie w opisanej sytuacji nie ma możliwości zmiany kategorii przedmiotowej drogi. Natomiast Gminna jako jej zarządca jest zobowiązana do jej utrzymania w należytym stanie. Niestety mając na uwadze status drogi nie ma skutecznej możliwości dochodzenia od Gminny modernizacji tej drogi a jedyną w miarę sprawną możliwością jest dojście do porozumienia z Gminną co do kosztów jej utwardzenia. Powyższe zdanie nie dotyczy jednak konieczności utwardzenia zaoranego odcinka gdyż Gminna jest zobowiązana do przywrócenia poprzedniego stanu drogi.


Tagi: droga

Opinie naszych zadowolonych Klientów
    Zostaw swój komentarz
    Adres e-mail nie zostanie opublikowany
Zapytaj prawnika
Opinie klientów
Mikołaj

Jestem mile zaskoczony jakością, fachowością i krótkim czasem prowadzenia sprawy choć do tej pory współpracowałem z wieloma kancelariami i prawnikami.

  • right
Andrzej

Szczerze polecam ta kancelarie dobry kontakt, szybka odpowiedz i pełen profesjonalizm. W sądzie poszło tak jak mówił Pan Dariusz. Dziękuje.

  • left
  • right
Piotr

Cieszy mnie niezmiernie, że w tak trudnych czasach wyzysku, manipulacji i cwaniactwa jest tak profesjonalna możliwość obrony. Dziękuję panie Darku !

  • left
  • right
Darek

Jestem bardzo mile zaskoczony profesjonalnością i szybkością odpowiedzi. Poleciłem serwis znajomym, bo warto!

  • left
  • right
Michał

Bardzo fachowa i szybka pomoc, a wszystko w dobrej cenie. Jestem pełen uznania i wdzięczności dla Kancelarii LexVin za profesjonalną realizację usługi.

  • left
  • right
Karolina

Bardzo dziękuję za zajęcie się moją sprawą oraz szybkie wysłanie mi sprzeciwu. Z pewnością polecę Państwa usługi.

  • left
  • right
Joanna

Pomoc prawną otrzymałam błyskawicznie i profesjonalnie.Świetna,merytoryczna i miła obsługa. Serdecznie dziękuję.

  • left
  • right
Aneta

Bardzo dziękuję za profesjonalne i szybkie napisanie sprzeciwu. Polecam pomoc prawną Kancelarii LexVin każdemu, kto szuka profesjonalnej pomocy prawnej.

  • left
  • right
Podobne artykuły